Gerçekten "Türkiye Okuyor" mu?

Hocamızın Milat gazetesindeki ilk yazısının başlığı "Türkiye okuyor mu" idi. Birlik Vakfına bu sene düzenlenen Yazı ve Editörlük kursunun ilk derslerinde bu yazısı hakkında  genişçe bir açıklamayı dinleme şansını yakalamıştık. Açıkçası o gün, arkadaşlarla molada meseleyi tartıştığımızda Hocanın biraz iyimser davrandığı sonucuna varmıştık. Şöyle ki, yazı genel olarak kitap okuma kampanyalarına, okuma oranlarına, ve yayıncılığın geldiği nispeten ehven seviyeye vurgu yapıyordu. Fakat belki yer darlığından belki de yukarıda belirttiğimiz "iyimserlik"ten olsa gerek, artan kitap talebinin genellikle aynı tarz (bu nasıl bir tarzdır, gerçekten tarz mıdır tartışılır) kitaplar üzerine olduğu belirtilmemişti. Evet Türkiye gerçekten de yazarın anlattığı gibi okuyor, fakat ne okuyor?

Elbette türü çeşidi tarzı ne olursa olsun okumanın yaygınlaşması, talebin artması olumlu bir gelişme. Ancak kültür dünyamız mevzu bahis olduğunda gerçekten umutlanmamıza yetecek bir talep artışı mı bu? Selim İlerinin "Romancılar Konuşuyor"da belirttiği gibi "... Reşat Enis gibi bir romancının, mesela onun GonVurdusunun, Yolgeçen Hanı'nın bugün kimselerce hatırlanmamasına ne anlam vermeli? Bir Ümran Nazif, bir Kenan Hulisi, bir Mehmet Seyda..."